Γιατί είναι απαραίτητη η αγάπη εαυτού για την πνευματική ανάπτυξη; Στο μονοπάτι του Pranic Healing Arhatic Yoga μαθαίνουμε ότι η καλή αυτοεκτίμηση είναι μέρος της ταπεινότητας. Πρέπει να αντιλαμβανόμαστε ποιοι είμαστε σωστά και με ακρίβεια. Να βλέπουμε με σαφήνεια τις αδυναμίες μας και χωρίς κρίση να δουλεύουμε για να ωριμάσουμε σε αυτούς τους τομείς. Να αναγνωρίζουμε τα δυνατά μας σημεία και να επιτρέπουμε στον εαυτό μας να τα αγκαλιάσει και να νιώσει καλά με αυτά. Το να είσαι ταπεινός δεν είναι ψευδής σεμνότητα, όπου λέμε ότι δεν είμαστε τόσο καλοί σε κάτι στο οποίο όμως στην πραγματικότητα είμαστε, ή όπου προσποιούμαστε ότι είμαστε χειρότεροι από ό,τι είμαστε φοβούμενοι μη τυχόν και φανούμε αλαζόνες.
Γνωρίζει κάποιος τον εαυτό του βαθύτατα και ειλικρινά όταν αγκαλιάζει και αγαπάει όλο του το είναι αναπτύσσοντας παράλληλα γνήσια εμπιστοσύνη στις δυνάμεις του και τη χρήση τους.
Προκειμένου να επιτευχθεί αυτό, πρέπει να αναπτύξουμε την προσοχή των σκέψεών μας, της αυτο-ομιλίας μας και των συναισθηματικών και σωματικών μας αντιδράσεων στις καταστάσεις. Για παράδειγμα, πώς λαμβάνουμε μια φιλοφρόνηση για μια καλή δουλειά ή πόσο γρήγορα μαθαίνουμε από τα λάθη μας, αντικατοπτρίζει αυτό που πιστεύουμε για τον εαυτό μας. Όλοι έχουμε υποσυνείδητα μοτίβα και κύκλους αντίδρασης που έχουμε αναπτύξει μέσα από τις εμπειρίες της ζωής μας και για να μεγαλώσουμε πνευματικά, πρέπει συχνά να τους επαναπρογραμματίσουμε. Μπορούμε να το κάνουμε αυτό πιο γρήγορα μέσω της αγάπης προς τον εαυτό μας. Καθώς εξετάζουμε τους εαυτούς μας, πρέπει να έχουμε επίγνωση του τι είναι δικό μας και να γνωρίζουμε τι δεν είναι. Καθώς αναγνωρίζουμε τους κύκλους αντίδρασης μας, αυτούς κυρίως που δεν μας εξυπηρετούν, χρειάζεται επίσης να συνδεθούμε με την ανώτερη βούλησή μας, ώστε να μπορούμε να ανταποκριθούμε σωστά, παρά να αντιδράσουμε απλά με βάση τον υποσυνείδητο προγραμματισμό που έχουμε.
Ακολουθούν δύο τεχνικές που θα μας βοηθήσουν να ξεκινήσουμε. Αυτό που τις κάνει τόσο δυνατές είναι ότι μπορούν να γίνουν οπουδήποτε, οποτεδήποτε, ανεξάρτητα από την κατάσταση στην οποία βρισκόμαστε. Όσο πιο συχνά γίνονται τόσο πιο βαθιά βιώνεται το αποτέλεσμά τους.
Δοκιμάζουμε αυτό:
Για μια στιγμή στεκόμαστε και τσεκάρουμε τον εαυτό μας. Τι νιώθουμε; Βιώστε τη δική σας αληθινή αίσθηση για τη γενική κατάσταση που αντιμετωπίζετε. Και όταν είμαστε έτοιμοι λέμε:
«Ανήκουν αυτά τα συναισθήματα σε εμένα ή είναι κάποιου άλλου;»
Μπορεί να αισθανθούμε μια μικρή ή μεγάλη ανάταση. Είναι εντάξει αν δεν αισθανόμαστε και τίποτα, άλλωστε αναπτύσσουμε έτσι την επίγνωση μας. Πριν θέσουμε την ερώτηση είχαμε στο μυαλό μας πως όλα αυτά τα συναισθήματα ανήκαν σε εμάς. Αυτό μας υπενθυμίζει ότι όλοι βρισκόμαστε σε μια θάλασσα ενέργειας και μπορεί να απορροφάμε ενέργειες είτε από το περιβάλλον μας είτε από τις χορδές που δημιουργούμε. Τώρα που έχουμε ελαφρύνει το φορτίο μας και γνωρίζουμε τι δεν είναι δικό μας, διαπιστώνουμε πλέον ποια δικά μας μέρη χρήζουν θεραπείας.
Όταν αισθανόμαστε ένα ισχυρό συναίσθημα σημαίνει ότι είμαστε έτοιμοι να φέρουμε περισσότερη συνείδηση και θεραπεία σε μια πτυχή του εαυτού μας. Και μάλιστα θα συνεχίσει να εμφανίζεται όπως ο πόνος που θέλει την προσοχή μας και την προσπάθεια μας μέχρι να θεραπευτεί, δημιουργώντας έτσι το χώρο ώστε να βιώσουμε περισσότερο θεϊκό φως. Ακριβώς όπως μαθαίνουμε στο Pranic Healing ότι η ψυχή ή το ΕΓΩ ΕΙΜΑΙ είναι ο οδηγός και το σώμα είναι το αυτοκίνητο, μπορούμε να δούμε τα συναισθήματά μας σαν να είναι τα φώτα του καντράν του αυτοκινήτου, βοηθώντας μας έτσι να δούμε σε ποιο τομέα της ζωής μας πρέπει να στείλουμε περισσότερη αγάπη.
Εάν έχουμε ένα συναίσθημα που μας προκαλεί δυσφορία, όπως θυμό, θλίψη, άγχος, ανησυχία, μοναξιά κ.λπ., ας μη κρίνουμε αυτά τα συναισθήματα. Ας αφήσουμε αυτό να είναι μια προειδοποίηση πως ένα μέρος μας, το οποίο έχει ανάγκη θεραπείας, πλέον είναι ενεργοποιημένο ή έχει ερεθιστεί και με αυτόν τον τρόπο γινόμαστε μάρτυρας του δικού μας συστήματος προειδοποίησης, καθώς μας δίνετε η ευκαιρία να δώσουμε στον εαυτό μας την αγάπη που χρειάζεται σε κάποιο συγκεκριμένο τομέα, στον οποίο δεν έχει λάβει αγάπη έως τώρα. Δεν είναι ένα κακό εγώ το οποίο ζητάει να επισφραγίσει την παρουσία του, καθώς έχοντας αυτήν την αντίληψη ερχόμαστε σε σύγκρουση με τον ίδιο μας τον εαυτό. Είναι ένα δικό μας μέρος που περιμένει να μπει στο φως της ανώτερης συνείδησης μέσω της θεϊκής μας αγάπης, έτσι ώστε το μάθημα να γίνει έπειτα μέρος της πνευματικής μας εξέλιξης. Όταν αλλάζουμε την αντίληψή μας κατ’ αυτόν τον τρόπο, τότε αποκτούμε εμείς τη δύναμη να θεραπεύσουμε τον εαυτό μας συνειδητοποιώντας ότι δεν εξαρτώμαστε από κάτι έξω από εμάς για να αισθανόμαστε καλύτερα. Είμαστε ήδη συνδεδεμένοι με όλα όσα χρειαζόμαστε. Απλά αυτό που χρειαζόμαστε είναι να εκμεταλλευτούμε την ευκαιρία να λάμψει το Θεϊκό Φως μέσα μας και η Αγάπη για τον εαυτό μας κυρίως τις στιγμές που χρειάζεται να αντιμετωπίσουμε το σκοτάδι ή τις λιγότερο συνειδητές πτυχές μας.
Ας φέρουμε τώρα την προσοχή μας στο τσάκρα της καρδιάς μας. Μπορούμε αν θέλουμε να πάρουμε μερικές αναπνοές ή να αγγίξουμε την καρδιά μας. Όπως αισθάνεται ο καθένας καλύτερα και λέμε “αγαπώ αυτόν που είναι … (συμπληρώνουμε το κενό)”.
δηλαδή “αγαπώ αυτόν που είναι θλιμμένος”, “αγαπώ αυτόν που είναι θυμωμένος”, “αγαπώ αυτόν που αισθάνεται ανάξιος”, “αγαπώ αυτόν που φοβάται την απόρριψη”, “αγαπώ αυτόν που δεν θέλει να συγχωρήσει”, κλπ.
Μπορεί να αισθανόμαστε ότι έχουμε αναπτυγμένη την αγάπη εαυτού, αλλά στη συνέχεια να συνειδητοποιήσουμε πόσο αστείο ή δύσκολο μας φαίνεται καθώς ξεκινάμε να λέμε “Σ’ αγαπώ” στον εαυτό μας. Αυτό από μόνο του δείχνει ότι έχουμε ανάγκη της δικής μας αγάπης. Εάν διαβάζουμε αυτό, τότε είμαστε ήδη έτοιμοι.
Μπορεί να διαπιστώσουμε ότι από τη στιγμή που ένα συναίσθημα εξασθενεί τότε εμφανίζεται ένα άλλο. Μπορούμε να συνεχίσουμε να αγαπάμε με αυτήν την κλιμάκωση για όσο διάστημα αισθανόμαστε άνετα. Είναι μία πρακτική που μπορεί να γίνει ακόμη πιο βαθιά αλλά προς το παρόν αυτή είναι μόνο η αρχή της. Με αυτές τις απλές τεχνικές διακόπτουμε τον συνήθη κύκλο αντίδρασης μας και το νέο μας σύστημα απόκρισης γίνεται “αγαπώ”. Αυτό επαναπρογραμματίζει επίσης το συχνά ατελές υποσυνείδητο σχέδιό μας φέρνοντας συνείδηση σε περιοχές που κατά κανόνα λειτουργούν με αυτόματο πιλότο. Δημιουργούμε ισχυρές μορφές υγιούς σκέψης. Όπως λέει ο Master Co “τα μεγάλα ψάρια τρώνε μικρά ψάρια”. (όσο πιο δυνατή γίνεται μία σκέψη τόσο περισσότερη δύναμη αποκτά πάνω σε μία άλλη)
Στην Pranic Ψυχοθεραπεία μαθαίνουμε ότι όταν υπάρχει μια ισχυρή προσκόλληση που θέλουμε να αποσυνθέσουμε ή να καταργήσουμε, έχουμε πιο επιτυχημένα αποτελέσματα εάν στείλουμε πρώτα αγάπη σε αυτήν για μια χρονική περίοδο έτσι ώστε να την αποδυναμώσουμε. Βλέπουμε επίσης τα αποτελέσματα καθαρισμού που έχει η ενέργεια της αγάπης όταν στο Pranic Healing εκτελούμε το πρωτόκολλο του καρκίνου. Η απάντηση είναι πάντα περισσότερη αγάπη, όχι λιγότερο. (Matt Kahn)
Πηγή: http://pranaworld.net/
Μετάφραση: Φωτεινή Γαλάνη
